Daha birey bile olmadan bir şey olduğumuzu ve insanlar, toplum için kendimizi feda ettiğimizi düşünüyoruz. Oysa şöyle bir düşünelim; denildiği gibi kendine faydası olmayanın başkalarına da faydası olmaz. Birey olmayanlar sağlıklı bir toplum oluşturamaz.
Etrafımıza bakalım, içinde yaşadığımız topluluklarda sorgulayan birey son derece az sayıdadır. Çünkü aidiyetler, bireyi bir gruba, kuruma, yani sürüye katılmaya zorlar.
Bir düşünceyi şu ya da bu nedenle seçeriz: Bir ideolojiyi, dini, inancı, dünya görüşünü, düşünceyi ve ondan sonra da onu genellikle hiç sorgulamadan yaşamamızın sonuna kadar sırtımızda, beynimizde taşırız ve böylece o kavramın ağırlığı altında eziliriz; farkında olmasak da.
Yüzüne gülerken seni aynı anda zihninde ve kalbinde öldüren insanlar. Belki sonsuza kadar yok olmanı dileyen insanlar. Her fırsatta birbirlerini kıskanan insanlar belki. Maskelerinin arkasından riyâkarlık akan insanlar.
Bu, aslında istemediğiniz bir şeyi yapmanız anlamına geliyor. Bu nedenle bunun yanlış olduğunu düşünüyorum. İstemediğim bir şeyi yapmak zorunda değilim. Birilerine ayıp olabilir ya da yanlış gelebilir, ama ben istemiyorum bunu; ben zorlamamışım o kişiyi beni araması için ya da ben davet etmemişim. Dolayısıyla, selam vermek istemediğimde vermiyorum. Konuşmak istemediğimde konuşmuyorum. Çünkü daha önce de söylediğim gibi, artık 60 yaşındayım ve kaybedecek bir dakikam bile yok.
Sabahattin Ali’yi severim. Onun “Türkiye’nin Gorkisi” olduğunu söyleyenler vardır, katılıyorum. Bütün kitaplarını okudum. Gerçekten içten ve yüreğinden yazmış bir yazardır. İnsan ruhunun karanlıklarında gezinen, orada bir ışık arayan bir yazardır; ama onun öyküsü de acıdır ve yarım kalmış, katledilerek yarım bıraktırılmıştır. Sabahattin Ali, hiç durmayan bir iç kanamadır.
İlk makalemi 23 yaşında yazdım ve yayınlandı. O zamandan bu yana, yaklaşık 36 yıldır yazıyor, sorguluyor, araştırıyor ve öğreniyorum. Gerçi o zamanlar tek taraflı bir […]
Sevdiğim anonim bir cümle vardır: “Hayat, siz onu planlarken başınıza gelenlerdir.” Hep planlar yaparız, her şeyi ve herkesi kendi kontrolümüz altında tutmaya çalışırız. Böyle yaptığımızda […]
İç Dünyamın Vadilerinde Vasconcelos’un “Şeker Portakalı” klasik kitaplardandır. Severim, bu kitabı defalarca okudum, zaman zaman açıp tekrar göz atarım. Kitabın bir yerinde;“Ne var Zeze?”“Hiç. Şarkı […]
Mutlak Doğru Bir yazar şöyle yazıyor: “Hiçbir șey belirsizliği kesinlik kadar besleyemez.” (1) Oysa her şeyin kesinliğinden ne kadar eminizdir? Hakikatin, doğrunun, gerçeğin bize ait […]
Fikirlerin Dönüşümü • Cioran şöyle yazar: “Aslında her fikir yansızdır, ya da öyle olmalıdır; ama insan onu canlandırır, alevlerini ve cinnetlerini yansıtır ona; saflığını yitirmiş, […]
Copyright © 2026 | WordPress Theme by MH Themes